باب 4 حكم فرزنددار شدن از كنيز غصبى 211 - ( 1 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هركس كنيزى را غصب و فرزنددار كند ، فرزند آن ، برده است و صاحب كنيز او را با فرزندش مىگيرد و هركس كنيز غصبى را بخرد و آن را فرزنددار كند ، صاحبش كنيز و قيمت فرزند را مىگيرد ، يعنى در صورتى كه مشترى از غصبى بودن كنيز بىخبر باشد . » ظاهراً جمله پايانى « يعنى . . . » از كلام نويسنده كتاب است . 212 - ( 2 ) در همان كتاب از امام باقر عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هرگاه شخصى كنيزى را غصب كند و نزد او هلاك شود وى ضامن قيمت آن است و اگر با آن آميزش كند و كنيز باردار شود سپس صاحبش آن را بيابد و در حالى كه آبستن است او را بگيرد ، آن‌گاه هنگام زايمان بميرد غاصب ، ضامن قيمت آن است . » ارجاعات مىآيد : در روايت يكم از باب ششم فرموده معصوم عليه السلام كه : « آن دام و آنچه از وى به وجود آمده متعلق به كسى است كه از او غصب شده است و به همين گونه است در صورتى كه كنيزى غصب و فرزنددار شود . » در روايات باب سى و هفتم از ابواب ازدواج بردگان مناسب با اين بحث خواهد آمد . باب 5 حكم گرفتن مال توسط مالك آن 213 - ( 1 ) ابوعمر سراج از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه ايشان دربارهء كسى كه مال دزدى نزد او يافت شد ، فرمود : « در صورتى كه عليه فروشنده شاهد نياورد ، او بايد غرامت بپردازد . » 214 - ( 2 ) در كتاب دعائم الاسلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىشود كه فرمود : « هر صاحب مالى به مالش سزاوارتر است . » 215 - ( 3 ) در همان كتاب از امام باقر عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هرگاه شخصى برده‌اى را غصب كند و آن را اجاره دهد يا برده خودش را اجاره دهد صاحبش حق گرفتن او را همراه با اجرتش از كسى كه برده در اختيارش هست دارد . »